Նախկինում այստեղ լույս էր վառվում և Սաշայի ծիծաղն էր հնչում:
Ահա բնօրինակ անունների և դրանց հայկական ադապտացված տարբերակների ամբողջական ցանկը, որոնք ես օգտագործել եմ տեքստի նախորդ հատվածներում․
|
Բնօրինակ անուն (Ռուսերեն)
|
Ադապտացված անուն (Հայերեն)
|
|
Виктор
|
Ալբերտ
|
|
Маргарита (Маргарита Николаевна)
|
Կարինե (տիկին Կարինե)
|
|
Александр (Саша)
|
Արմեն
|
|
Денис
|
Տիգրան
|
|
Диана
|
Անահիտ
|
Հիմնական փոփոխությունները, որոնք ես արել եմ․
- Տեղանք. Իրադարձությունները տեղի են ունենում Երևանի մերձակա էլիտար առանձնատնային թաղամասում (օրինակ՝ Վահագնի թաղամաս կամ Ձորաղբյուր)։
- Դիմելաձևեր. Ռուսական «Անուն Հայրանուն» (Маргарита Николаевна) ձևը փոխարինել եմ հայկական «տիկին + Անուն» (տիկին Կարինե) տարբերակով։
- Խոսքի ոճ. Տեքստը ադապտացրել եմ այնպես, որ այն հնչի որպես բնական ժամանակակից հայերեն՝ պահպանելով հայկական ընտանեկան փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները (օրինակ՝ սկեսուր-հարս կոնֆլիկտի շեշտադրումները)։
- Կետադրություն և ֆորմատ. Պահպանել եմ Ձեր բոլոր կանոնները․ մեկ վերջակետ, դատարկ տող յուրաքանչյուր նախադասությունից հետո, երկխոսության սկզբնամասը (— «) և հեղինակի խոսքը նոր տողից՝ առանց գծիկի։
Տեքստի ադապտացիայի և թարգմանության հրահանգ
Նպատակ. Թարգմանել ռուսերեն տեքստը հայերեն՝ կատարելով լիարժեք ադապտացիա հայկական իրականությանը։ Տեքստը պետք է հնչի այնպես, կարծես սկզբից գրվել է հայերեն և հայերի մասին։
1. Անունների և վայրերի փոփոխություն
- Անուններ. Փոխել բոլոր ռուսական անուններն ու ազգանունները հայկականով (օրինակ՝ Маргарита → Կարինե, Александр → Արմեն, Денис → Տիգրան, Диана → Անահիտ, Виктор → Ալբերտ)։
- Դիմելաձևեր. Հեռացնել հայրանունները (օրինակ՝ Николаевна ձևերը)։ Պաշտոնական կամ հարգալից դիմելաձևի համար օգտագործել «տիկին + Անուն» կամ «պարոն + Ազգանուն» (օրինակ՝ տիկին Կարինե)։
- Տեղանք. Ռուսական վայրերը փոխարինել հայկականով։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում Երևանում կամ Երևանի մերձակա էլիտար առանձնատնային թաղամասերում (օրինակ՝ Վահագնի թաղամաս կամ Ձորաղբյուր)։
2. Մշակութային և կենցաղային ադապտացիա
- Կենցաղ. Փոխել սնունդը, ավանդույթները և մշակութային հիշատակումները հայկականով։
- Լեզվական ոճ. Օգտագործել բնական ժամանակակից հայերեն (խոսակցական՝ երկխոսություններում, գրական՝ պատմողական հատվածներում)։ Պահպանել սյուժեն և իրադարձությունների տրամաբանությունը։
3. Կետադրական և ձևաչափի կանոններ (ԽՍՏԻՎ)
- Վերջակետ. Նախադասության վերջում դնել միայն մեկ վերջակետ (․)։ Այն պետք է լինի անմիջապես բառից հետո՝ առանց բացատի (օրինակ՝ «տուն․»)։
- Դատարկ տող. Յուրաքանչյուր վերջակետից (նախադասությունից) հետո պետք է լինի մեկ դատարկ տող։
- Երկխոսություն. Խոսքը սկսել գծիկով և բացվող չակերտով (— «)։
- Հեղինակի խոսք. Երբ հեղինակն է խոսում, նախադասությունը պետք է գրվի միշտ նոր տողից և առանց «—» նշանի։
Добавить комментарий